13FONKSİYON KELİMESİİLİŞKİ KURUCU
مَن
men
FUNCTION WORDÇOK-İŞLEVLİ EDAT
men, akıllı varlıklara (kişilere) gönderme yapan çok-işlevli bir edattır; cümledeki konumuna göre ism-i mevsûl, şart edatı veya soru edatı olarak çalışan bir homograftır.
02 / İŞLEV KİMLİĞİKök aramaz.
Kök aramaz.
Bağ kurar.
men tek bir sözlük anlamıyla değil, cümlede üstlendiği üç ayrı dilbilgisel görevle izlenir: ism-i mevsûl, şart edatı ve istifham. Kart bu işlevleri sözlük anlamı yerine ayrı yüzeyler olarak açar. Su mavisi protokol, kelimenin dilbilgisel ilişki kurduğunu gösterir.
03CÜMLEDEKİ GÖREVBAĞLANTI ŞEMASI
kişiye gönderen edat
Fonksiyon kelimesi iki öğe arasındaki ilişkinin yönünü görünür kılar.
BAŞLANGIÇKişi / akıllı varlık
→مَن
→İLİŞKİ…olan kimse / kim
04 / KARŞILIK YÜZEYİBağlama göre
Bağlama göre
Türkçe tonlar
Bir karşılığa dokun; temel işlevin çeviride nasıl bir yüzey kazandığını gör.
İŞLEV OKUMASIBir ismin yerini tutar, arkasından gelen sıla cümlesiyle o kişiyi niteler. 2:8 'vemine'n-nâsi men yekûlü âmennâ' (insanlardan kimi 'inandık' der) — men 'diyen kimseler'i işaret eder. Kur'ân'daki en yaygın işlevi.