SMA kökü, kadim çöl hayatının sessizliği içinde hayatta kalmanın en keskin duyusunu temsil eder. Kılcal damarlarına indiğimizde görmekten daha öncelikli ve kuşatıcı bir mekanizma buluruz:

1. Görmeden Bilmek

Çölün kum tepeleri arkasında ne olduğu her zaman görülemez, ancak oradan gelen bir tıkırtıyı veya yaklaşan bir kum fırtınasının uğultusu duyulabilir. Bu yüzden bu kök, gaybi (ĞYB) yani gizli olanın ilk habercisidir. İşitmek, varlığın henüz görünmeyen katmanıyla kurulan ilk temastır.

2. İcabet ve Cevap

Arap dil mantığında işitmek salt sesin kulağa çarpması değildir. Birinin size seslendiğini duyup ona dönmüyorsanız, Arapça mantığına göre tam olarak işitmiş sayılmazsınız. Bu kök, işitmek = anlamak = uymak şeklinde bir zincire sahiptir.

3. Kulağın Kapağı Yoktur

Gözünüzü kapatarak görmeyi engelleyebilirsiniz (iradeli bir eylem). Ancak ses, siz istemeseniz de kulağınızdan içeri sızar. Bu yüzden SMA insanın savunmasız olduğu, dış dünyanın insanın içine zorla sızdığı o anın adıdır.

4. Radar ve Uyanıklık

Kadim lügatlerin derinliklerinde SMA köküne dair, modern kulakların ıskaladığı çok daha rafine ve sarsıcı detaylar bulunur. Bu detaylar, işitme eylemini biyolojik bir veri girişinden çıkarıp bir karakter ve varoluş meselesine dönüştürür. Lügatlerde Samū sıfatı kulakları en küçük titreşime karşı aşırı duyarlı olan (dik kulaklı) atlar için kullanılırdı. Burada işitmek, bir hayatta kalma refleksi ve tam bir uyanıklık halidir. Kulak, varlığın radarıdır. Eğer bir canlı işitme hassasiyetini kaybederse, aslında dünyayla olan hayati bağını ve savunma kalkanını yitirmiş sayılır.

5. Kalbin Beslenmesi

Lügatlerde bu kök, bazen kalbin beslenmesiyle ilişkilendirilir. Sesin kulaktan girip kalbe inmesi, bir nevi manevi rızık alımı olarak tarif edilir. Bu yüzden her işitilen şey, kalbin dokusuna katılan bir parçadır.

Fiil Formu

Bir fiil olarak Semi'a, bir sesi algılamakla birlikte o sesin içindeki mesajı kavramak ve o mesaja karşı bir duruş sergilemek demektir. Eğer bir nasihat işitilip uygulanmıyorsa, Kur'an dili buna sağırlık muamelesi yapar. Çünkü fiilin hakkı, kulaktan kalbe giden yolun açık olmasıdır.

İsim Formu

Sem'a, hem işitme duyusunu hem de işitilen şeyin zihindeki yankısını ifade eder. İsim olarak bu kök, insanın dış dünyaya açılan en hassas ve en sorumlu kapısıdır. Arapçada Sem'ah / Şöhret kelimesi de buradan gelir, yani bir insan hakkında başkalarının kulaklarına giden, dilden dile dolaşan haberlerin toplamıdır.

Kur'an İçi 3 Farklı Türev Form Analizi

1. ES-SEMİ'A (السَّمِيعُ): Mutlak Algılayıcı ve İcabet Edici

Allah'ın ismi olarak es-Semî'a: en gizli yakarışları, kalpten geçen sessiz niyetleri ve evrendeki her türlü titreşimi anında fark edip karşılığını verendir. Bu isim, kulun asla yalnız olmadığını ve her çağrısının bir muhatabı olduğunu tesciller.

2. SEMMÂ'ÛN (سَمَّاعُونَ): Kurgulanmış Kulaklar / Casuslar

Maide 41 — Kur'an'da yalanı dinlemek veya fitne çıkarmak için kulak kabartanlar için kullanılır. Buradaki türev, amelin tersine dönmüş halidir — bilgiyi bozmak için istihbari bir hırsla dinlemeyi ifade eder. Kökün işitme gücünün kötüye kullanımını temsil eder.

3. MÜSTEMİ'A (مُسْتَمِعٌ): Kulak Kabartan / Odaklanan

Bir şeyi duymak için özel bir çaba sarf eden, pürdikkat kesilen demektir. Bu türev, işitme eyleminin iradeli ve yüksek konsantrasyonlu halidir. Vahyi veya bir gerçeği sadece duymakla yetinmeyip onun peşine düşen zihni temsil eder.

Akkadca / SHEMŪ: İşitmek, kulak vermek, itaat etmek.

Kenanca / Fenikece / SHAMA: Yüksek sesle duyurmak veya bir çağrıyı duymak.

İbranice / SHEMA: İşitmek, dikkatle dinlemek, uymak ve anlamak.

Ugaritçe / SHMA: Seslenmek, birinin çağrısına cevap vermek.

Süryanice / SHEMA: İşitmek, bir haberi kabul etmek ve boyun eğmek.

Aramice / SHEMA: Dinlemek, bir kuralı veya emri telaffuz etmek.