سمو

Nüzulde kökün ilk geçişi Alak suresinin 1. ayetidir. Orada yaratan Rabbinin ismiyle oku denir. Kök ilk geçişinde sema olarak gelir, isim olarak gelir. Okumanın başladığı yer isimdir. A'la suresinin 1. ayetinde yüce Rabbinin ismini tesbih et, Vakıa suresinin 74. ayetinde büyük Rabbinin ismiyle tesbih et denir.

Talak suresinin 12. ayetinde Allah yedi kat semavatı ve arzdan da onların benzerini yaratır, emir onların arasında iner. Kökte her sema kendinden aşağıdakine göre sema, kendinden yukarıdakine göre arzdır. En üstteki sema yalnız sema olarak kalır. Sema ve arz bir çift olarak birlikte anılır, her kat bir öncekine göre üst, bir sonrakine göre alttır.

Bakara suresinin 29. ayetinde Allah semaya yönelir ve onları yedi kat semavat olarak düzenler. Fussilet suresinin 11. ayetinde sema duman halindeyken ona ve arza gelin denir, ikisi de isteyerek geldik der. 12. ayette onlar iki günde yedi kat semavat olarak tamamlanır. Tekil sema yönelinen haldir, çoğul semavat düzenlenmiş ve tamamlanmış haldir. Kökte de sema hem tekil hem çoğul anlamda kullanılır.

Bakara suresinin 22. ayetinde semadan su indirilir ve onunla ürünler çıkarılır. Zariyat suresinin 22. ayetinde rızkınız semadadır. Bakara suresinin 59. ayetinde zalimlere semadan bir azap indirilir. Sebe suresinin 9. ayetinde semadan parçalar düşürülebileceği hatırlatılır. Tekil sema yukarıdan aşağıya akışın kaynağıdır. Kökte de yağmur semadan indiği için sema diye anılır.

Enbiya suresinin 32. ayetinde sema korunmuş bir tavan kılınır, onlar ise onun ayetlerinden yüz çevirir. Bakara suresinin 22. ayetinde sema bir bina olarak kurulur. Naziat suresinin 27. ve 28. ayetlerinde semayı O kurdu, kubbesini yükseltip düzenledi. Kökte sema bir şeyin en üstü, evin tavanıdır. Kuran'da sema yaratılmış bir yapının çatısıdır.

Mülk suresinin 5. ayetinde dünya seması kandillerle süslenir ve onlar şeytanlar için atış kılınır. Hicr suresinin 16. ile 18. ayetlerinde semaya burçlar konur, bakanlar için süslenir, her şeytandan korunur, kulak hırsızlığı yapanı parlak bir alev izler. Cin suresinin 8. ve 9. ayetlerinde sema sert bekçilerle ve alevlerle doldurulmuştur. Sema süslüdür ve gözetim altındadır.

Nisa suresinin 153. ayetinde Kitap ehli Musa'dan semadan bir kitap indirmesini ister. İsra suresinin 93. ayetinde Resul'e semaya çık, okuyacağımız bir kitap indir denir. Cevap olarak Rabbim yücedir, ben resul olan bir beşerden başka biri miyim denir. Şuara suresinin 187. ayetinde Şuayb'ın kavmi semadan bir parça düşür ister. Maide suresinin 112. ayetinde havariler semadan bir sofra ister. Enam suresinin 35. ayetinde Resul'e arzda bir tünel ya da semada bir merdiven arayıp onlara bir ayet getirmesi söz konusu edilir. Sema talep edilen ve indirilen şeyin yeridir. Resul'ün cevabı beşer ve resul olmaktır.

Rahman suresinin 33. ayetinde ey cin ve insan topluluğu, semavatın ve arzın çevrelerinden geçip gitmeye gücünüz yetiyorsa geçin, ancak bir yetkiyle geçebilirsiniz denir. Enam suresinin 125. ayetinde saptırılan kişinin göğsü semaya yükseliyormuş gibi daralır. Katlar arasında geçiş yetki ister.

Mülk suresinin 3. ve Nuh suresinin 15. ayetlerinde yedi kat semavat tabaka tabaka yaratılır. Talak suresinin 12. ayetinde emir onların arasında iner. Fussilet suresinin 12. ayetinde her semaya kendi emri vahyedilir ve dünya seması kandillerle süslenir. Semavat birbiri üstüne düzenlenmiş katlardır ve her katın kendi emri vardır.

Enam suresinin 75. ayetinde İbrahim'e semavatın ve arzın melekutu gösterilir, kesin bilenlerden olsun diye. Bakara suresinin 33. ayetinde semavatın ve arzın gaybını bilen Allah'tır. Semavat çoğunlukla arzla birlikte anılır ve mülk, gayb ve yaratılış bu çiftin içinde geçer. Semavat gösterilir ve bildirilir.

İsra suresinin 44. ayetinde yedi kat semavat, arz ve onlarda bulunan herkes O'nu tesbih eder, siz onların tesbihini anlamazsınız. Haşr suresinin 24. ayetinde semavatta ve arzda olan her şey O'nu tesbih eder. Semavat yaratanına yönelmiş bir yapıdır.

İnfitar suresinin 1. ayetinde sema yarıldığında, İnşikak suresinin 1. ayetinde sema çatladığında, Mürselat suresinin 9. ayetinde sema açıldığında, Tekvir suresinin 11. ayetinde sema sıyrıldığında denir. Furkan suresinin 25. ayetinde sema bulutlarla yarılır ve melekler indirilir. Tekil sema kıyamette açılır ve yarılır.

Enbiya suresinin 104. ayetinde o gün semayı kitapların tomarını dürer gibi düreriz. Zümer suresinin 67. ayetinde semavat O'nun sağ eliyle dürülmüştür. Sema bir yazı tomarına benzetilir. Açılmış katlar kıyamette bir kayıt gibi dürülür.

Bakara suresinin 31. ayetinde Adem'e isimlerin hepsi öğretilir, sonra onlar meleklere gösterilir ve bunların isimlerini bana bildirin denir. 32. ayette melekler bize öğrettiğinden başka bilgimiz yok der. 33. ayette Adem onlara isimlerini bildirir ve Allah ben semavatın ve arzın gaybını bilirim demedim mi der. İsim bilgisi ile semavatın gaybı aynı sahnede anılır. Kökte de isimleri bilmek müsemmaları bilmekle olur.

Yusuf suresinin 40. ayetinde O'nun dışında taptıklarınız, sizin ve atalarınızın koyduğu isimlerden ibarettir, Allah onlar hakkında bir yetki indirmemiştir. Aynı söz Araf suresinin 71. ve Necm suresinin 23. ayetlerinde geçer, Necm'de onlar zanna ve nefislerin isteğine uyar diye devam eder. Rad suresinin 33. ayetinde ortak koşulanlar için onları adlandırın denir. Kökte bu isimler müsemması olmayan isimlerdir. İsim konur ve gösterdiği yer boş kalır.

Araf suresinin 180. ayetinde en güzel isimler Allah'ındır, O'na onlarla dua edin. İsra suresinin 110. ayetinde Allah de, Rahman de, hangisiyle dua ederseniz en güzel isimler O'nundur. Taha suresinin 8. ve Haşr suresinin 24. ayetlerinde de en güzel isimler O'na verilir. İsimler O'na yönelmenin yoludur.

Hud suresinin 41. ayetinde Nuh gemiye binin, akışı da duruşu da Allah'ın ismiyledir der. Neml suresinin 30. ayetinde Süleyman'ın mektubu Rahman ve Rahim Allah'ın ismiyle başlar. Rahman suresinin 78. ayetinde celal ve ikram sahibi Rabbinin ismi yücedir. İsim işin başladığı ve ona yön veren yerdir.

Al-i İmran suresinin 36. ayetinde Meryem'in annesi onu Meryem diye adlandırır. 45. ayette meleklerin müjdelediği kelimenin adı Meryem oğlu İsa Mesih'tir. Meryem suresinin 7. ayetinde Zekeriya'ya adı Yahya olan bir oğul müjdelenir, daha önce ona bir adaş kılınmamıştır. Saf suresinin 6. ayetinde İsa adı Ahmed olan bir resulü müjdeler. Hac suresinin 78. ayetinde size daha önce de bunda da müslimler adı verilmiştir. Adlar verilir ve müjdeyle birlikte gelir.

Meryem suresinin 65. ayetinde semavatın ve arzın Rabbi için O'nun bir dengini bilir misin diye sorulur. Kökte semiy aynı ismi taşıyan adaş ve o ismi hak eden denktir. Necm suresinin 27. ayetinde ahirete inanmayanlar meleklere dişi adı verir. İsim hak edene verildiğinde yerini bulur.

Fatır suresinin 45. ayetinde Allah insanları adı konmuş bir vadeye kadar erteler. Rad suresinin 2. ayetinde güneş ve ay adı konmuş bir vadeye kadar akar. Bakara suresinin 282. ayetinde adı konmuş bir vadeye kadar borçlandığınızda onu yazın denir. Vade adı konarak belirlenir. Ad konan şey kayda geçer.

Enam suresinin 75. ayetinde İbrahim'e semavatın ve arzın melekutu gösterilir. Al-i İmran suresinin 55. ayetinde İsa'ya seni kendime kaldıracağım denir. Meryem suresinin 57. ayetinde İdris yüce bir yere kaldırılır. Necm suresinin 7. ayetinde en yüksek ufuktan söz edilir. Resullerin yükselişi kaldırmak fiiliyle anlatılır, semavat ise onlara gösterilir.

QORE okumasında tekil sema yakın kattır, ondan iner, süslenir, korunur ve yarılır. Çoğul semavat düzenlenmiş katlardır, her birinin kendi emri vardır ve aralarında geçiş yetki ister. İsim bu katlara açılan anahtardır. Adem'e isimler öğretildiğinde semavatın gaybı anılır. Yetki indirilmemiş isimler müsemmasız isimlerdir, açtıkları yer boştur. Okuma Rabbin ismiyle başlar. Bu okuma, kökün Kuran'daki dağılımından kurulan bir QORE okumasıdır.

QORE okumasında vade adı konarak belirlenir ve yazılır, sema kıyamette bir kitap tomarı gibi dürülür. Ad, kaydı kuran şeydir. Ademoğullarına isimler öğretilir, Beni İsrail'e Kitap verilir, Kitapları gözeten Kitap ise sonuncu olarak indirilir. Semavatın katlı düzeni ile kitapların katlı düzeni aynı iskeleti taşır. Bu okuma, kökün Kuran'daki dağılımından kurulan bir QORE okumasıdır.

Çoğul semavat Kuran'da neredeyse her zaman arzla birlikte gelir ve sıra çoğunlukla semavattan arza doğrudur. Çift yaratılışta, bilgide, mülkte ve Rablikte birlikte anılır. Nur suresinin 35. ayetinde Allah semavatın ve arzın nurudur. Rum suresinin 25. ayetinde sema ve arz O'nun emriyle ayakta durur. Hadid suresinin 4. ayetinde semavat ve arz altı günde yaratılır. Semavat ile arz tek bir düzenin üstü ve altıdır.

Sıra birkaç ayette tersine döner ve arz önce gelir. Bakara suresinin 22. ayetinde arz size döşek, sema bir bina kılınır. Mümin suresinin 64. ayetinde arz bir karar yeri, sema bir binadır. Taha suresinin 53. ayetinde arz bir beşik kılınır ve semadan su indirilir. Bakara suresinin 29. ayetinde önce arzda olanlar sizin için yaratılır, sonra semaya yönelinir. Taha suresinin 4. ayetinde Kuran, arzı ve yüce semavatı yaratandan indirilmiştir. Bu ayetlerde sıra insanın durduğu yerden başlar, önce altındaki döşek, sonra üstündeki çatı gelir.

Al-i İmran suresinin 5. ayetinde arzda da semada da hiçbir şey Allah'a gizli kalmaz. İbrahim suresinin 38. ayetinde arzda ve semada hiçbir şey O'na gizli kalmaz. Ankebut suresinin 22. ayetinde siz arzda da semada da O'nu aciz bırakacak değilsiniz. Bu kalıp aşağıdan yukarıya doğru bir taramadır, arzdan başlar ve semaya varır.

Hud suresinin 44. ayetinde ey arz suyunu yut, ey sema tut denir, su çekilir, iş bitirilir ve gemi Cudi'ye oturur. Arz ve sema aynı ayette ayrı ayrı çağrılır ve her birine kendi emri verilir. Arz suyu yutar, sema yağmuru tutar.

Sebe suresinin 2. ayetinde Allah arza gireni, ondan çıkanı, semadan ineni ve ona yükseleni bilir. Aynı söz Hadid suresinin 4. ayetinde tekrar eder. Tek ayette dört yön birlikte durur, arzın içine ve dışına, semadan aşağıya ve semaya doğru. Arz ile sema arasındaki hareketin bütün haritası bu ayettedir.

Secde suresinin 5. ayetinde Allah emri semadan arza yönetir, sonra emir miktarı saydıklarınızdan bin yıl olan bir günde O'na yükselir. Talak suresinin 12. ayetinde emir katlar arasında iner. Emir semadan arza iner, arzda yürür ve O'na geri yükselir. İniş serbesttir, yükseliş O'na doğrudur.

Hac suresinin 65. ayetinde Allah semayı, izni olmadıkça arzın üzerine düşmekten tutar. Rad suresinin 2. ayetinde semavat görebileceğiniz direkler olmadan kaldırılır. Rum suresinin 25. ayetinde sema ve arz O'nun emriyle ayakta durur. Metin düşme eğilimini semaya verir, semayı ayakta tutan emirdir.

QORE okumasında semavat ile arz tek bir düzenin iki ucudur. Üst uç emrin, bilginin ve kaydın yeridir, alt uç sahnenin ve uygulamanın yeridir. Arz kendi başına anıldığında halifeliğin, bozgunun, yeryüzünde gezmenin ve mirasın yeridir. Sema kendi başına anıldığında inişin, süsün, korunmanın ve yarılmanın yeridir. İkisi birlikte anıldığında yaratılış, bilgi, mülk, iniş ve kıyamet konuşulur. Bu okuma, kökün Kuran'daki dağılımından kurulan bir QORE okumasıdır.

Tekil sema arzla birlikte anıldığında arzın karşısındaki yüzey gibi durur. Yunus suresinin 31. ayetinde sizi semadan ve arzdan kim rızıklandırır diye sorulur. Araf suresinin 96. ayetinde semadan ve arzdan bereketler açılır. Enbiya suresinin 16. ayetinde sema, arz ve ikisinin arası oyun için yaratılmamıştır. Duhan suresinin 44. ayetinde sema ve arz onlara ağlamaz. Zariyat suresinin 23. ayetinde semanın ve arzın Rabbine yemin edilir. Hadid suresinin 21. ayetinde cennetin genişliği semanın ve arzın genişliği gibidir. Al-i İmran suresinin 133. ayetinde aynı genişlik semavat ve arz diye çoğulla anılır. Tekil sema arzın yakın çatısı, çoğul semavat onun üstündeki katlı yapıdır.

QORE okumasında Kuran semayı çoğullar ve katlarını sayar, arzı ise hep tekil anar. Talak suresinin 12. ayetinde yedi kat semavat ve arzdan da onların benzeri yaratılır. Arzın da katları vardır, adı ise tekil kalır. Sema karşıdan bakılan şeydir, katları sayılır ve aralarından emir geçer. Arz içinde durulan zemindir. Kuran'da güneş ve ay da hep tekildir, dağlar, yıldızlar, rüzgarlar ve denizler çoğul gelir. Tekil ile çoğul arasındaki fark bakanın durduğu yeri gösterir. Bu okuma, kökün Kuran'daki dağılımından kurulan bir QORE okumasıdır.

Semavat ve arz altı günde yaratılır, sonra Allah arş üzerine istiva eder. Bu sıra Araf 54, Yunus 3, Rad 2, Furkan 59, Secde 4 ve Hadid 4'te tekrar eder. Müminun suresinin 86. ayetinde yedi kat semavatın Rabbi ve büyük arşın Rabbi kimdir diye sorulur. Zuhruf suresinin 82. ayetinde semavatın ve arzın Rabbi, arşın Rabbi anılır. Arş semavattan ayrı anılır. Hud suresinin 7. ayetinde semavat ve arz yaratılırken O'nun arşı su üzerindeydi. Yunus suresinin 3. ayetinde istivanın ardından işi yönetir, Hadid suresinin 4. ayetinde arza gireni, ondan çıkanı, semadan ineni ve ona yükseleni bilir.

Hac suresinin 65. ayetinde Allah semayı arzın üzerine düşmekten tutar. Mümin suresinin 7. ayetinde arşı taşıyanlar ve onun çevresindekiler Rablerini hamd ile tesbih eder. Hakka suresinin 17. ayetinde o gün Rabbinin arşını onların üstünde sekiz taşır. Zümer suresinin 75. ayetinde melekler arşın çevresini kuşatmış olarak görülür. Sema tutulan bir çatıdır, arş taşınan ve çevresinde bulunulan bir yerdir.

Nuh suresinin 14. ayetinde Allah sizi evre evre yaratmıştır. Hemen ardından 15. ayette yedi semavatı tabaka tabaka nasıl yarattığını görmez misiniz denir. İnsanın evreleri ile semavatın katları ardışık iki ayette anılır. İnşikak suresi 1. ayette semanın yarılmasıyla açılır, 19. ayette siz tabakadan tabakaya bineceksiniz denir. Semavat katlar halinde düzenlenmiştir, insan da kat kat yükselir.

Enam suresinin 75. ayetinde İbrahim'e semavatın ve arzın melekutu gösterilir, kesin bilenlerden olsun diye. 76. ile 78. ayetlerde yıldızı, ayı ve güneşi görür, her biri batar. 79. ayette yüzünü semavatı ve arzı yaratana hanif olarak çevirir. Kökte sema basaruhu bakışın yükselmesidir. Burada bakış semadaki cisimlerden geçerek her birinin ötesine yükselir ve kesin bilgiye varır.

İbrahim suresinin 24. ayetinde güzel bir söz kökü sağlam, dalı semada olan güzel bir ağaca benzetilir. Hac suresinin 31. ayetinde Allah'a ortak koşan semadan düşmüş gibidir, onu kuşlar kapar ya da rüzgar uzak bir yere savurur. Mülk suresinin 4. ayetinde göz semaya tekrar tekrar döndürülür ve yorgun düşüp geri gelir. Sema bilincin uzandığı kattır. Söz oraya dal verir, şirk oradan düşürür.