Sure hikmetli kitabın haberiyle açılır. İçlerinden bir adama vahiy inmesini yadırgayanlar onu apaçık bir sihir sayar. Sure buna Rabbinizin Allah olduğunu hatırlatarak karşılık verir. Gökleri ve yeri yaratan işi çekip çeviren ve her şeyi kendine döndüren odur.

Ardından yaratılışın ayetleri sıralanır. Güneşi ışık ayı nur kılan geceyle gündüzü birbiri ardınca getiren Allah düşünen bir topluluğa deliller açar. İnkar edenler başka bir Kuran ister ya da bir mucize bekler. Sure gaybın Allah'a ait olduğunu söyler ve çoğu insanın yalnız zannın ardından gittiğini gösterir.

Sure dünya hayatının ölçüsünü koyar. Gökten inen su gibi yeşerip sonra biçilmiş ekine dönen bir hayat insanı aldatır. Buna karşılık Allah esenlik yurduna çağırır ve dilediğini dosdoğru yola iletir. Her ümmetin bir eceli ve bir elçisi vardır. Hesap adaletle görülür ve herkes kazandığıyla yüzleşir.

Sonra rahmet öne çıkar. Rablerinden gelen bir öğüt gönüllerdeki hastalığa şifa müminlere hidayet ve rahmettir. Allah'ın dostları için korku ve hüzün kalkar. Onlara dünyada ve ahirette müjde vardır ve bu büyük kurtuluştur.

Sure geçmiş kavimlerin haberiyle derinleşir. Nuh kavmine seslenir Musa ile Harun Firavun'a gönderilir ve hakkı sihir sayanlar suda boğulur. Bütün bu kıssalar içinde tek bir topluluk ayrı durur. Yunus'un kavmi vaktinde iman edince üzerlerinden azap kaldırılır ve bir süre daha yaşatılır. Sure elçiye sabrı ve Allah'ın hükmünü beklemeyi öğütleyerek kapanır.