Sure, وَ (ve) edatıyla Kurana dikkat çekilerek açılır. Arap dilinde bu edat bir şeye işaret edip zihni ona yöneltir. Resul'ün gönderilenlerden olduğu bu dikkat çekişin ardından bildirilir. Önceki uyarıyı duymamış bir topluluğu uyarmak için indirilen apaçık bir çağrı kurulur. İnsanların çoğu yüz çevirir ve söz onların üzerinde gerçekleşir.

Ardından bir kasaba halkının kıssası gelir. Halka önce iki sonra üçüncü bir elçi gönderilir, halk elçileri yalanlar. Şehrin en uzağından koşarak gelen bir adam halkını elçilere uymaya çağırır ve kendi imanını açıkça ilan eder.

Sure evrenin ayetlerine döner. Ölü toprağın diriltilmesi, bağlar ve pınarlar, gece ile gündüz, kendi yörüngesinde yüzen güneş ile ay, insanı taşıyan yüklü gemi hepsi yaratanın gücüne tanıklık eder.

Sonra diriliş sahnesi kurulur. Sura üflenir, insanlar kabirlerinden Rablerine koşar. İnananlar cennette esenlik içindedir ve onlara Rahim bir Rabden selam sözü ulaşır. Suçlular ayrılır ve yaptıklarıyla yüzleşir.

Sure çürümüş kemikleri kimin dirilteceğini soran insana cevapla kapanır. Onları ilk kez yaratan yeniden diriltir. Yeşil ağaçtan ateş çıkaran, bir şeye ol deyince oluveren Rabbin elinde her şeyin egemenliği vardır.