Sure adını, kocası hakkında resulle tartışan ve derdini Allah'a arz eden bir kadından alır. Sure Allah kadının sözünü işitti diye açılır ve tek bir kadının şikayeti bütün bir sureyi başlatır.

İlk ayetler zıhar denen eski adeti düzeltir. Bir adamın karısını annesinin sırtına benzeterek kendine yasaklaması çirkin ve asılsız bir sözdür. Gerçek anne ancak doğuran kadındır. Sure bu söze bir kefaret bağlar, bir köle azat etmek ya da iki ay peş peşe oruç tutmak ya da altmış yoksulu doyurmak. Bunlar Allah'ın koyduğu sınırlardır.

Sure Allah'ın her yerde hazır ve her sözü işiten oluşunu anlatır. Üç kişi gizlice konuşsa dördüncüleri Allah'tır, beş kişi olsa altıncılarıdır, nerede olsalar Allah onlarla beraberdir. Kadının sesini işiten Allah her gizli fısıltıyı da işitir. Gizli konuşma günah ve düşmanlık taşıdığında şeytandandır, mümin ise iyilik ve takva üzere konuşur.

Sonra topluluk adabı gelir. Meclislerde yer açın denince açılır, kalkın denince kalkılır, Allah iman edenleri ve kendilerine ilim verilenleri derecelerle yükseltir. Resulle baş başa görüşmeden önce bir sadaka vermek daha temiz bir davranıştır. Sure salatı ikame etmeyi ve zekatı vermeyi buyurur.

Sure iki taraf çizerek kapanır. Allah'a ve elçisine karşı gelenler yeminlerini kalkan yapar ve bile bile yalana sarılır, onlar şeytanın hizbidir ve hüsrana uğrar. Allah'ı ve ahiret gününü seven müminler ise en yakınları karşılarında olsa bile hakkın yanında durur, onlar Allah'ın hizbidir. Allah onların kalbine imanı yazmış ve ben ve elçilerim elbette galip geleceğiz demiştir. Allah'ın hizbi kurtuluşa erenlerdir.