Sure adını göğün yarıldığı ilk ayetten alır. İnfitar evrenin dikişlerinin söküldüğü andır ve sure bu açılışla başlar.

Sure beş sahneyle açılır. Gök yarılır yıldızlar dağılır denizler taşıp birbirine katılır kabirler altüst olur. Bu altüst oluşun sonunda her nefis öne aldığını ve geride bıraktığını bilir. Kozmik yıkım her insanın kendi bilançosuna dönüşür.

Sonra sure insana döner ve cömert Rabbine karşı onu neyin aldattığını sorar. Onu yaratan ona düzgün bir ölçü veren ve dilediği surette onu kuran Rab burada anılır. Bütün bu ikrama karşılık insan din gününü yalanlar.

Üzerimizde koruyan yazıcılar vardır ve yaptığımız her şeyi bilen değerli katipler her ameli kaydeder. Ebrar naim içinde fuccar cahim içindedir. Sure din gününün ağırlığını iki kez sorar ve o gün hiçbir nefsin bir başkası için bir şeye sahip olamayacağını buyruğun yalnız Allah'a ait olduğunu söyleyerek kapanır.