Sure adını Allah'ın yükseliş yollarının sahibi olarak anıldığı ayetten alır. Melekler ve ruh ölçüsü elli bin yıl olan bir günde ona yükselir.

Sure bir soruyla açılır. Biri gelmekte olan azabı sorar ve bu azabı kimsenin geri çeviremeyeceği bildirilir. Ardından güzel bir sabra çağrı gelir. İnkar edenler o günü uzak görür oysa o yakındır.

O günün dehşeti anlatılır. Gök erimiş maden gibi dağlar atılmış yün gibi olur. Hiçbir dost dostunu sormaz. Suçlu kendini kurtarmak için çocuğunu eşini kardeşini ve yeryüzündeki herkesi fidye vermek ister.

İnsanın tabiatı açılır. İnsan tez canlı yaratılmıştır. Kötülük dokununca sızlanır iyilik dokununca cimrileşir. Sure bu huydan musallini ayırır.

Musallin salatında süreklidir malında isteyen ve yoksun için belli bir hak vardır din gününü doğrular ve Rabbinin azabından sakınır. Emanetine ahdine ve şahitliğine sadık olan bu kimseler cennetlerde ağırlanır.

Sure inkar edenlerin ona doğru koşuşmasını sorgular ve وَ (ve) edatıyla dikkat çekilen kesin bir gerçekle kapanır. Doğuların ve batıların Rabbi onları daha hayırlısıyla değiştirmeye kadirdir. Onları bırak vaadedilen günlerine kavuşana kadar dalıp oynasınlar.