Sure adını cennet ile ateş arasındaki yüksek yerlerden alır. Orada duran kişiler iki topluluğu da yüzlerindeki işaretten tanır.

Sure indirilen kitapla ve bir uyarıyla açılır. Terazinin kurulacağı gün tartısı ağır gelen kurtulur. Sonra geçmiş kavimlerin başına gelenler anlatılır. Ayetlerini yalanlayanların sonu boyunca tekrarlanan ölçü olur.

İlk büyük sahne Adem ile İblis arasında geçer. İblis ateşten yaratıldığını öne sürüp secde emrine büyüklenir. Şeytan Adem ile eşine vesvese verir ve onları örtülerinden soyar. Buradan Ademoğluna hitap doğar. Takva elbisesi en hayırlı örtü olur ve şeytanın düşmanlığına karşı uyarı gelir.

Ardından elçiler zinciri sıralanır. Nuh Hud Salih Lut ve Şuayb kavimlerine aynı çağrıyı taşır. Her biri Allah'a kulluğu ve ölçüyü hatırlatır. En uzun sahne Musa ile Firavun arasında kurulur. Asa sihirbazları secdeye getirir ve topluluk denizden geçirilir. Sonra Bani İsrail buzağıya yönelir ve levhalar ile Sebt sınavı gelir.

Sure derin bir anıya uzanır. Rab Ademoğlundan Elest sözünü alır ve onları kendilerine tanık tutar. Ayetlerinden sıyrılıp yere saplanan kişi soluyan bir köpeğe benzetilir. En güzel isimler Allah'a ait kılınır ve O bu isimlerle çağrılır. Sure Kuran okunduğunda dinleme çağrısıyla ve secdeyle kapanır.