Sure adını gökten inmesi istenen sofradan alır. Havariler İsa'dan Rabbinin kendilerine donanmış bir sofra göndermesini ister ve İsa bu sofrayı bir bayram ve Allah'tan bir işaret olsun diye diler. Böylece maide hem bir rızık hem de bir alamet olur.

Sure sözleşmelere bağlılık emriyle açılır. İlk ayet insanı verdiği sözü tutmaya çağırır ve ardından nelerin helal nelerin haram kılındığını sıralar. Aynı bölümde dinin tamamlandığı ve nimetin bütünlendiği bildirilir.

Ardından Allah'ın topluluklardan aldığı ahitler anlatılır. Beni İsrail ve kendini Hristiyan sayanlar aldıkları sözü unutur ve kelimeleri yerlerinden kaydırır. Sure ehli kitaba dönerek onları ellerindeki Tevrat ve İncil ile hakikate çağırır.

Bir bölüm vahiyle hükmetmeyi işler. Tevrat ve İncil hidayet ve nur olarak anılır ve her topluluğa bir şeriat ile bir yol verildiği söylenir. İnsanlar iyiliklerde yarışmaya ve Allah'ın indirdiğiyle hükmetmeye çağrılır.

Sure İsa üzerine yoğunlaşarak kapanır. Allah'ın Mesih ibn Meryem olduğunu yahut üçün üçüncüsü olduğunu söyleyenlerin gerçeği örttüğü açıklanır ve bir tek ilahın var olduğu vurgulanır. İsa kendisinin ilah edinilmesinden uzak durur ve son ayette göklerin ve yerin mülkü Allah'a ait kılınır.