el-Gaşiye her şeyi dehşetiyle bürüyen büyük gündür ve kıyametin adlarından biridir. Sure adını açılıştaki bu kuşatan günün haberinden alır.

Sure iki yüzü karşı karşıya koyar. Önce o gün eğilmiş yorgun yüzler gelir. Dünyada çalışıp yorulan ama yönünü şaşıran bu yüzler yakıcı bir ateşe girer, kaynar bir pınardan içirilir ve ne besleyen ne açlığı gideren acı bir dikenden başka yiyecek bulamaz.

Sonra huzur bulan yüzler gelir. Kendi çabasından hoşnut olan bu yüzler yüce bir bahçededir. Orada akan bir pınar, yükseltilmiş sedirler, dizili yastıklar ve serili halılar arasında boş bir söz işitmeden ağırlanır.

Ardından sure gözü yaratışa çevirir. Deveye nasıl yaratıldığına, göğe nasıl yükseltildiğine, dağlara nasıl dikildiğine ve yere nasıl serildiğine bakmaya çağırır. Kuşatan günün gerçekliği bu apaçık yaratış üzerinden okunur.

Sure hatırlatma ve hesapla kapanır. Resulün görevi hatırlatmakla sınırlıdır ve insanları zorlama yetkisi ona verilmemiştir. Yüz çevirip örten kişiyi en büyük azap bekler. Son söz nettir: dönüş Allah'adır ve hesap O'na aittir.