Sure adını gökyüzünün apaçık bir duman getireceğini bildiren ayetten alır. Bu duman insanları kaplayan bir uyarı işareti olur.

Sure Ha mim harfleriyle açılır ve وَ (ve) edatıyla apaçık kitaba dikkat çekilir. Arap dilinde bu edat bir şeye işaret edip zihni ona yöneltir. Kitap mübarek bir gecede indirilir ve o gecede her hikmetli iş ayırt edilir. Rabden gelen bir rahmet olarak inen kitap dirilten ve öldüren Rabbin katından gelir.

Sonra oyalanıp şüphede kalan inkarcılar gelir. Gökyüzü apaçık dumanla onları sarar ve onlar azabın kaldırılmasını ister. Azap bir süre kalkar ama onlar eski hallerine döner ve büyük yakalayış günü haber verilir.

Firavun kıssası bu akışa örnek olur. Kerim bir elçi ona gelir ve kullarını bırakmasını ister. İnananlar gece yola çıkar deniz durgun bırakılır ve Firavun ordusu suda boğulur. Geride kalan bahçeler pınarlar ve konaklar başka bir kavme kalır.

Sure iki akıbeti karşı karşıya koyar. Zakkum ağacı ve kaynayan azap suçlunun payı olur. Muttakiler ise güvenli bir konakta bahçeler ve pınarlar içinde büyük kurtuluşa erer. Sure, kitabın Resul'ün dilinde kolaylaştırıldığını söyleyerek ve gözlemeye çağırarak kapanır.