Sure adını ilk ayetteki elinde mülk bulunan ifadesinden alır. Bütün varlığın gerçek sahibi ve egemeni Allah'tır ve O her şeye gücü yetendir.

Sure egemenliği bir sınavla birleştirir. Allah ölümü ve hayatı hanginizin daha güzel iş yapacağını denemek için yaratmıştır. Mülkün sahibi olması aynı zamanda insanı yaptığından sorumlu tutmasıdır.

Egemenlik kusursuz bir düzenle gösterilir. Yedi kat gök birbiriyle uyum içinde yaratılmıştır ve bakan göz onda hiçbir çatlak bulur. Bakış iki kez döndüğünde yorgun ve aciz geri gelir.

Sure inkarı ateşteki bir itirafla anlatır. Cehenneme atılanlara bir uyarıcı gelip gelmediği sorulur ve onlar uyarıcının geldiğini ama yalanladıklarını itiraf eder. Dinleseydik ya da akletseydik bu ateşin içinde olmazdık derler.

Son bölüm insanı kendi acizliğiyle yüzleştirir. Rızkı veren, kuşları gökte tutan ve suyu yerin altından çıkaran O'dur. Suyunuz çekilse size akan suyu kim getirir sorusuyla egemenlik hatırlatılır.