Sure adını ikinci ayetteki büyük haber ifadesinden alır. İnsanların hakkında ayrılığa düştüğü bu haber diriliş ve hesap günüdür.

Sure bir soruyla açılır. İnsanlar birbirine neyi soruyor. O büyük haberi. Bu haber üzerinde ayrılığa düşerler. Yakında gerçeği bilecekler.

Sonra yaratılıştaki deliller sıralanır. Yer bir döşek, dağlar kazık, gece bir örtü, gündüz geçim vakti, güneş parlak bir kandil olur. Buluttan inen su tane ve bitki çıkarır. Bu düzen büyük haberin sahibine tanıklık eder.

Ayrılık günü belirlenmiş bir vakittir. Sur üflenir ve insanlar bölük bölük gelir. Gök kapı kapı açılır, dağlar yürütülüp serap olur.

Sure iki karşılaşmayı yan yana koyar. Azgınlar için cehennem bir pusu, uzun bir kalış, kaynar su ve irin olur. Sakınanlar için kurtuluş, bahçeler, üzümler ve dolu bir kase vardır.

Sure Rahman'ın huzurunda kimsenin söz sahibi olamadığı günü anlatarak kapanır. Ruh ve melekler saf durur, ancak izin verilen konuşur. Gerçek gün budur. O gün hakikati örten kişi toprak olmayı diler.