Ahkaf Ad kavminin yaşadığı yurdu anlatır. Sure adını Hud'un kavmini yalnız Allah'a kulluğu çağırdığı bu kumul bölgesinden alır.

Sure kitabın Aziz ve Hakim olan Allah'tan indirilişiyle açılır. Gökleri ve yeri hak ile ve belli bir süreyle yarattığını bildirir. Allah'tan başka çağrılan varlıkların yerde hiçbir şey yaratmadığını ve çağırana kıyamete kadar cevap veremediğini gösterir.

Rabbimiz Allah deyip sonra dosdoğru olanlara korku ve hüzün olmadığını söyler. İnsana anne babasına iyilik etmesini öğütler. Annenin zorlukla taşıyıp doğurmasını, kırk yıla erişen olgunlaşmayı ve şükür duasını anlatır. Yanında anne babasına karşı çıkan örneği vererek iki tutumu karşı karşıya koyar.

Sonra Ad'ın kardeşi Hud'u anar. Hud kavmini Ahkaf'ta yalnız Allah'a kulluğa çağırır ve büyük bir günün azabından sakındırır. Onlar gelen azap bulutunu yağmur sanır. Rüzgar Rabbinin emriyle her şeyi yıkar ve yurtlarından yalnız yıkıntıları kalır. Güç ve imkan verilmiş olmaları onları kurtarmaz.

Sure cinlerden bir topluluğun Kuran'ı dinleyip kavimlerine uyarıcı olarak dönmesini anlatır. Musa'dan sonra indirilen bu kitabın hakka ve dosdoğru yola götürdüğünü söylerler. Sure azim sahibi elçilerin sabrı gibi sabretme çağrısıyla kapanır.