Sure adını Allah'ın göklerin ve yerin nuru olduğunu bildiren otuz beşinci ayetten alır. Bu nur bir kandil misaliyle anlatılır ve karanlığın karşısına konur.

Sure bir hüküm bildirimiyle açılır. İndirilen ve farz kılınan bir sure der ve açık ayetler getirir. İffetin korunması iftiranın cezası ve şahitlik burada ele alınır.

Ardından iftira olayı gelir. Bir topluluk inananlar arasında bir yalan yayar. Sure bu iftirayı işitenleri uyarır ve temiz olanların temiz sözü hak ettiğini bildirir.

Sure toplumsal adabı düzenler. Eve girerken izin istemek gözü sakınmak iffeti korumak ve süsü örtmek anlatılır. Bekarları evlendirmek ve iffetli kalmak öğütlenir.

Sure adını taşıyan nur ayeti gelir. Allah'ın nuru bir hücredeki kandile benzetilir. Kandil camın içinde inci gibi parlayan bir yıldız gibidir ve mübarek bir zeytin ağacından tutuşur. Nur üstüne nurdur ve Allah dilediğini bu nura iletir.

Karşı tarafta inkar edenin ameli bir seraba ve üst üste binmiş karanlıklara benzer. Sure kainattaki delillere geçer Allah'a ve Resul'e itaati ister ve inananlara yeryüzünde halifelik vaad eder.