Sure adını Ad kavmine gönderilen elçi Hud'dan alır ve onun kıssası surenin ortasında anlatılır. Surenin belkemiği bir dönüş çağrısıdır. Bir elçiler zinciri boyunca aynı söz tekrar eder: yalnız Allah'a kulluk edin ve ona dönün.

Sure vahyin sağlamlığıyla açılır. Ayetleri sağlamlaştırılmış sonra ayrıntılandırılmış bir kitap tek bir çağrı getirir ve o çağrı yalnız Allah'a kulluktur. Allah her canlının rızkını üstlenir, gökleri ve yeri altı günde yaratır, insanı hangisinin daha güzel iş yapacağını sınamak için var eder.

Ardından insanın tabiatı anlatılır. Sıkıntı dokununca umutsuzluğa düşen, nimet gelince şımaran insan sınırını aşar. Sabreden ve iyi işler yapanlar bu halin dışında kalır ve onlara bağışlanma ile büyük bir karşılık vardır.

Surenin gövdesi bir elçiler dizisidir. Nuh kavmini uyarır, gemi yapılır, tufan gelir, inkarında direnen oğlu boğulur. Hud Ad'ı, Salih Semud'u, Şuayb Medyen'i aynı çağrıyla uyarır. İbrahim'e müjde gelir, Lut'un kavmine azap iner, Musa Firavun'a gönderilir. Her kıssada inananlar kurtulur ve zulmedenler helak olur.

Sure elçiye verilen buyrukla kapanır. Emrolunduğun gibi dosdoğru ol ve haddi aşma. Zulmedenlere meyletme. Bu kıssalar elçinin kalbini sağlamlaştırmak için anlatılır ve iyilikler kötülükleri giderir. Sabredenin karşılığı Allah katında yitmez.