Sure adını ikinci ayetteki ilk haşr ifadesinden alır. Kitap ehlinden sözünde durmayanların yurtlarından topluca çıkarılıp sürülmesi anlatılır.

Sure Allah'ı tesbih ile açılır ve göklerde yerde ne varsa onu yücelttiğini söyler. Ardından güçlerine ve surlarına güvenen bir topluluğun beklemedikleri yerden gelen bir sonuçla çıkarılışı gelir. Kendi evlerini kendi elleriyle yıkarlar ve basiret sahipleri için bir ibret bırakılır.

Sonra sürgünden kalan malın nasıl bölüşüleceği anlatılır. Bu mal Allah'a resule yakınlara yetimlere yoksullara ve yolda kalana ayrılır, yalnız zenginler arasında dönmesin diye. Resulün verdiği alınır ve sakındırdığından uzak durulur.

Sure göç eden yoksullarla onları bağrına basan ev sahiplerini över. Yurtlarından çıkarılanlar Allah'ın lütfunu ararken onları sevgiyle karşılayanlar kendi ihtiyaçları olsa bile başkasını öne alır. Nefsinin cimriliğinden korunan kurtuluşa erer.

Münafıkların içi boş sözleri açığa çıkar. Sürülürseniz sizinle çıkarız derler ama ne çıkarlar ne yardım ederler. Kalpleri bir görünse de darmadağınıktır ve şeytanın insana inkar ettirip sonra ondan uzaklaşması gibi onları yalnız bırakırlar.

Sure inananları yarına ne hazırladıklarına bakmaya çağırır. Bu Kuran bir dağa indirilseydi onu Allah korkusundan parçalanmış görürdün denir. Sure Allah'ın en güzel isimlerini sayan büyük bir kapanışla biter. O yaratan var eden ve şekil veren Allah'tır ve göklerde yerde ne varsa onu tesbih eder.