Sure adını ilk ayette peşpeşe gönderilenlerden alır. Bu gönderilenler bir buyrukla salıverilmiş güçlerdir ve sure وَ (ve) edatıyla ard arda onlara dikkat çeker.

Bu işaretlerin bağlandığı yer tek bir gerçektir. Size vaadedilen mutlaka olacaktır. Yıldızlar silinince gök yarılınca ve dağlar savrulunca gelen gün ayrım günüdür ve o gün her söz yerini bulur.

Sure geçmişten ve yaratılıştan deliller getirir. Öncekileri helak eden güç sonrakileri de aynı ölçüyle karşılar. İnsanı zayıf bir sudan yaratıp sağlam bir yere yerleştiren ve yeryüzünü dirilere ve ölülere toplayıcı kılan aynı güçtür.

Sure yalanlayanların akıbetiyle muttakilerin durumunu yan yana koyar. Bir yanda gölge veremeyen üç kollu bir duman ve saraylar gibi kıvılcımlar vardır. Öbür yanda gölgeler pınarlar ve gönlün istediği meyveler bulunur.

Her bölüm aynı uyarıyla kapanır. Yalanlayanların o gün vay haline. Sure eğilmeye çağrıldıklarında eğilmekten kaçınanları gösterir ve bu haberden sonra artık hangi söze inanacaklarını sorar.