Tebbet kesilmek ve tükenmek anlamındaki TBB kökünden gelir. Sure bu fiille açılır. Alevin kurucusunun iki eli kesildi, kendisi de tükendi. Ayetteki ebi kelimesi EBV kökünden gelir ve bir şeyi var eden, kuran ve yöneten otoriteyi anlatır. Biyolojik baba bu anlamın yalnızca türevlerinden biridir. El kelimesi Kuran'da genel eksen olarak güç ve tasarruf anlamında da kullanılır. Leheb ise tutuşup yükselen alevdir. Böylece ilk ayet, ayetlere muhalif bir uyarı ateşini kuran otoritenin gücünün kesildiğini ve kendisinin tükendiğini bildirir.

Ardından bu gücün dayanağı çözülür. Malı ve kazandıkları onun dayanağı olmaktan çıkmıştır. Burada yetmek anlamında kullanılan ĞNY kökü Alak suresinde kendini yeterli gören insanın da köküdür. Alevin kurucusu alevli bir ateşe girecektir. LHB kökü surede iki kez geçer, bir kez onun adında bir kez de gireceği ateşte.

Son iki ayet bu kurucu otoriteye bağlı kişiyi anar. Kuran onu imraetühu yani onun imraesi diye anar. Kelime kişi anlamındaki MRE kökünden gelir ve çevirilerde kadın ya da eş anlamına daraltılır. Bu kişi ayetlere karşı yakılan başkaldırı ateşinin odun taşıyıcısıdır. Hammale kelimesi yükü sürekli taşımayı anlatan H́ML kökünden gelir, hatab ise ateşin yakıtı olan odundur. Boynunda hurma lifinden bükülmüş sağlam bir ip vardır. Alevin kurucusunun yanında, alevin yakıtını taşıyan ve boynunda bükülmüş bir ip bulunan bir kişi günümüzde vahye karşı olanların kendi batıl sistemlerinin nasıl kölesi haline geldiğinin metaforik anlatımıdır.