Sure iki grubu karşı karşıya koyarak açılır. Kafirler ve Allah yolundan alıkoyanlar bir yanda durur, iman edip salih amel işleyenler öbür yanda. Birinci grubun amelleri boşa çıkar, ikinci grubun kötülükleri örtülür ve halleri düzeltilir.

Surenin ekseni ameldir. Amel kelimesi baştan sona döner. Batıla uyanın ameli erir, hakka uyanın ameli korunur. Üçüncü ayet bu ayrımı hak ile batılın izini sürmek olarak koyar.

Orta bölüm karşılaşma ve sebat üzerinedir. Kafirlerle karşılaşınca savaş kendi yükünü bırakana kadar sürer, ardından esir ve fidye hükmü konur. İnananlara Allaha yardım ederlerse yardım görecekleri ve ayaklarının sağlamlaşacağı bildirilir. Zaaf gösterip barışa çağırmamaları istenir çünkü üstün olan onlardır ve Allah onlarla beraberdir.

Sure kalbinde hastalık taşıyanları uzun uzun anlatır. Bunlar elçiyi dinler ama dışarı çıkınca sözü anlamamış görünür. Allah kalplerini mühürlemiştir ve arzularının peşinden giderler. Yirmi dördüncü ayet herkesi Kuranı düşünmeye çağırır ve kalplerin üstünde kilitler olup olmadığını sorar.

Sure dünya hayatını oyun ve eğlence olarak niteleyip kapanır. İnsan Allah yolunda harcamaya çağrılır. Cimrilik edenin kendi aleyhine cimrilik ettiği söylenir. Son ayet zengin olanın Allah, muhtaç olanın insan olduğunu koyar ve yüz çevirenlerin yerine başka bir topluluğun getirileceğini bildirir.