Sure kadınların hakkını mirasını mehirini ve evlilikteki yerini en geniş biçimde düzenler. Söz insanlığa seslenerek açılır ve herkesi bir tek candan yaratan Rabbe karşı sorumlu olmaya çağırır.

Sure adaleti aileden başlatır. Yetimlerin malı korunur onlara malları eksiksiz verilir ve mirasta her hak sahibinin payı Allah tarafından belirlenir. Bu paylar Allah'ın koyduğu sınırlar olarak anılır ve toplumun düzeni bu sınırlar üzerine kurulur.

Evlilik ve kadın hakkı ayrıntıyla işlenir. Haram kılınan evlilikler sayılır mehir kadının kendi hakkı olarak verilir ve eşler arasında geçim iyilikle sürdürülür. Anlaşmazlık çıkınca iki taraftan birer hakem gönderilir ve barış esas alınır.

Adalet aileden topluma açılır. İnsan Allah'a kulluk eder ana babaya akrabaya yetime ve komşuya ihsanla davranır. Emanetler ehline verilir ve insanlar arasında adaletle hükmedilir. Mümin adaleti kendi aleyhine bile olsa ayakta tutan bir şahit olur.

Topluluk baskı altındayken sure zayıf bırakılanları savunmaya çağırır. Zulüm gören erkekler kadınlar ve çocuklar için ayağa kalkmak istenir. Münafıkların ikircikli tavrı açığa çıkarılır ve her hüküm ölçülü bir sorumlulukla verilir.

Sure Ehl-i Kitaba ve onların Mesih hakkındaki sözlerine döner. İsa Allah'ın bir elçisi ve kelimesidir onu öldürmediler ve asmadılar Allah onu kendine yükseltti. Söz tevhide bağlanır ve en sonda kelale mirası açıklanarak sure açılıştaki adil paylaşım kaygısına geri döner.